شنبه 2 خرداد 1394

11. سال پیش در چنین روزی ... 2 خرداد 83



11 پیش در چنین  روزی ...

دوم     خرداد      83


به نام خداوند جان و خرد

 

 

تاریخچه اعلام موجودیت تشکل های صنفی معلمان

چهاردهمین بیانیه /  تهران، روبروی وزارت آموزش و پرورش  2/3/83

 

 

   پس از سیزدهمین گردهمایی تشکل های صنفی معلمان در دانشکده فنی شریعتی  بنا به وعده های مسئولان 4 وزارت خانه بیانیه یزد تعلیق شد.این کار برای نشان دادن صداقت معلمان و به منظور فرصتی دوباره به مسئولان جهت پیگیری خواسته های معلمان بود. متاسفانه علی رغم پیگیری‌های دبیرخانه تشکل های صنفی از طریق نمایندگان مجلس، برنامه و بودجه و مسئولان آموزش و پرورش نتیجه ای حاصل نشد.

 

   به همین منظور در اواخر اردیبهشت 83 از ساعت 10 تا 12صبح اعضای هیئت مدیره کانون صنفی معلمان ایران ، مقابل دفتر وزیر منتظر ملاقات با ایشان ماندند. مسئول دفتر اعلام نمود که وزیر در وزارت خانه حضور ندارند. پس از پایان ساعت مقرر و ناامید شدن از ملاقات و مذاکره باوزیر، در پارک کوچکی نزدیک وزارت خانه روی مقوا و روزنامه نشستند و پس از گفت و گو و مشورت تصمیم گرفتند با تشکل های صنفی مسئله را درمیان بگذارند.

 

   سرانجام قرار شد گردهمایی در روبروی وزارت آموزش و پرورش در تاریخ 2/3/83 از ساعت 10 تا 12 انجام گیرد. نمایندگان تشکل ها از راه دور و نزدیک و با هزینه های شخصی و خود را به تهران رساندند و تا ساعت 12 تجمع ادامه داشت. چند نفر از نمایندگان تشکل ها از مسئولان خواستند جهت برگزاری نماز و جلسه‌ای در نماز خانه وزارت مستقر شوند. پس ازبحث و گفت وگو مورد پذیرش قرار گرفت و همکاران جهت ادای نماز ظهر به نمازخانه وزارت وارد شدند پس از برگزاری نماز جلسه ای دو ساعته انجام شد و بیانیه ای به شرح زیر صادر گردید:

 

 

 

به نام خداوند جان و خرد

 

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل    کجا دانند حال ما سبکباران ساحل ها

 

 

 

همکاران گرامی، یاوران دردمند

سلام و درود بر شما

 

با وجود تصمیم تلخ تشکلهای صنفی معلمان مبنی بر تعلیق بیانیه ی یزد که علی رغم نارضایتی همکاران محترم ، به منظور اعلام حسن نیت و جلوگیری از آسیب به دانش آموزان و خانواده ها و به منظور ایجاد فرصت مناسب برای مسئولان جهت عمل به وعده های مکرر و در شرایطی خاص و پیچیده اتخاذ گردید. پس از گذشت زمان بار دیگر این واقعیت به اثبات رسید که فریب و فرصت سوزی، بازی با الفاظ و عبارات و طرح وعده های تکراری و ملال آور ابزار کهنه و زنگ زده ای است که گویی برخی مسئولان کشور به هیچ وجه تمایلی به ترک استفاده از آن را ندارند.

 

همکاران ارجمند

    همه ی ما و شما و بسیاری از مردم ایران ، سخنان و مصاحبه های وزیر آموزش و پرورش، معاون پشتیبانی ایشان و برخی از معاونان سازمان مدیریت و برنامه ریزی را در صدا و سیما  و روزنامه ها دیده، شنیده و خوانده ایم که با بزرگ نمایی افزایش حداقل حقوق معلمان ( چیزی که به هیچ وجه اختصاص به معلمان نداشته و کارمندان همه ی وزارتخانه ها مشمول ان شده اند) و ادعای اجرای طرح ارتقای شغلی معلمان از 1/1/83 (آنچه که بیش از یک سال و نیم از اجرای آن در دیگروزارتخانه ها و حتی حوزه ستادی وزارت آموزش و پرورش و سازمان مربوطه می گذرد) تلاش نموده اند تا به جامعه این گونه القا نمایند که به خواسته های معلمان پاسخ لازم و مناسب داده شده است و مشکل معیشتی معلمان برطرف گردیده است تا به این وسیله اعتراض های بعدی معلمان به تبعیض های آشکار موجود و فقر حاکم را نوعی زیاده خواهی که در نهایت معلمان را در برابر مردم قرار خواهد داد جلوه دهند. اما امروز همه ی ما به خوبی این واقعیت را درک می کنیم که نه تنها افزایش حداقل حقوق بلکه طرح ارتقای شغلی نیز گرهی از مشکلات معلمان باز نخواهد کرد.

چرا که فشارهای ناشی از افزایش نرخ تورم بیش از پیش کمر معلمان را خم نموده و می نماید. با این وصف گذشت زمان و برقراری آرامش موجب شد با مسئولان مذکور به ویژه سازمان مدیریت و برنامه ریزی که متوسط دریافتی کارمندان آن ها بیش از سه برابر متوسط دریافتی کارمندان آموزش و پرورش است. حتی حداقل وعده های داده شده را نیز به فراموشی بسپارند و با تغییر محتوای طرح مذکور و نادیده گرفتن نظر نمایندگان شما در تشکل های صنفی و همچنین تاخیر در اجرای آن بار دیگر 
بی اعتنایی خود را نسبت به خواسته های برحق معلمان به اثبات برسانند.

 

همکاران محترم، ملت شریف ایران


   بارها گفته ایم و دیگر بار می گوئیم که بدون توسعه ی آموزش و پرورش امکان توسعه در عرصه های دیگر وجود نخواهد داشت و توسعه ی آموزش و پرورش بدون در نظر گرفتن نقش نیروی انسانی فعال، تاثیرگذار و کارآمد امکان پذیر نخواهد بود. لذا تا زمانی که مهم ترین دغدغه معلمان تامین حداقل نیازهای زندگی است توقع رسیدن به یک آموزش و پرورش موفق و مترقی، نا به جا و غیر ممکن می نماید. بنابراین گام اول برای رسیدن به یک آموزش و پرورش قابل قبول می بایست در جهت تامین حداقل های زندگی معلمان به عنوان کسانی که در خط مقدم سنگر تعلیم و تربیت ایستاده اند برداشته شود. اما نوع نگرش برخی مسئولان نسبت به آموزش و پرورش و معلمان سبب شده است که با وجود گسترش مدارس غیر انتفاعی و غیر دولتی و بهبود شرایط اقتصادی و افزایش ذخیره های ارزی که به برکت رشد چشمگیر قیمت نفت حاصل شده است نه تنها در کوتاه مدت تغییر محسوسی در وضعیت نگران کننده و بحرانی جامعه ی معلمان ایجاد نگردیده، بلکه برخلاف وعده های مکرر در برنامه های دراز مدت، از جمله در تنظیم لایحه ی مدیریت خدمات کشوری و برنامه چهارم توسعه نیز هیچ گونه را ه حلی برای رفع مشکلات فرهنگیان پیش بینی نشده است.

 

   بر این اساس به استحضار همکاران و ملت ایران می رسانیم که به دلیل عدم پاسخ گویی مسئولان به حسن نیت معلمان در تعلیق تحصن یک هفته ای اردیبهشت ماه و نیز در اعتراض به روند جدید احضار و تهدید برخی فعالان صنفی و همچنین ادامه ی توقیف هفته نامه ی قلم معلم به عنوان تنها نشریه ی مستقل و سراسری معلمان راهی جز ادامه ی اعتراض صنفی تا رسیدن به خواسته های مطرح شده برایمان باقی نمانده است و معتقدیم که مسئولیت و عواقب آن چه امروز عنوان تصمیم 
تشکل های صنفی معلمان اعلام می گردد، تماماً بر عهده ی مسئولانی است که در انجام تعهدات خود کوتاهی نموده اند.

   لذا در همایش تشکل های صنفی معلمان در تاریخ 2/3/83 در مقابل وزارت آموزش و پرورش برگزار گردید تصمیمات زیر اتخاذ گردید:

 

به همه ی مسئولان به ویژه آنان که در نشست مشترک با تشکل های صنفی شاهد وعده های داده شده بودند اعلام می کنیم که تجمع امروز نمایندگان، تشکل های صنفی فرهنگیان را به عنوان یک هشدار جدی تلقی نمایند. در صورت عدم تحقق خواسته هایی که بارها اعلام نموده ایم از جمله اجرای فوری و بدون قید و شرط طرح ارتقای شغلی معلمان مصوب نمایندگان تشکل های صنفی و پایان دادن به تهدیدها و احضارها در دهه ی سوم خرداد ماه تجمع دیگری را با حضور معلمان در مقابل مجلس شورای اسلامی برگزاررخواهیم کرد.

 

زمان برگزاری این تجمع متعاقباً اعلام خواهد شد. در ضمن حرکت های اعتراضی که کانون صنفی معلمان ایران (تهران) در ادامه ی حرکت امروز انجام خواهد داد، به نمایندگی از تمام تشکل های صنفی فرهنگیان شرکت کننده در همایش اخیر تلقی شده و مورد حمایت کامل آنان می باشد.

 

با سپاس

تشکل های صنفی فرهنگیان سراسر کشور

3/3/83

 

اسامی تشکل های حاضر در گردهمایی:


  1. کانون صنفی معلمان ایران 
  2. کانون صنفی معلمان اردبیل
  3. کانون صنفی فرهنگیان ارومیه
  4. کانون فرهنگیان آستانه اشرفیه
  5. هیئت موسس کانون معلمان ابهر 
  6. هیئت موسس کانون صنفی معلمان تبریز
  7. هیئت موسس کانون صنفی معلمان تالش
  8. هیئت موسس کانون چهارمحال بختیاری
  9. هیئت موسس کانون صنفی معلمان خمین 
  10. انجمن صنفی فرهنگیان خراسان 
  11. کانون صنفی فرهنگیان دزفول
  12. هیئت موسس کانون صنفی کرمان
  13. هیئت موسس کانون صنفی کوهرنگ 
  14. کانون صنفی معلمان کرمانشاه
  15. انجمن صنفی فرهنگیان کردستان
  16. کانون فرهنگیان گیلان
  17. کانون فرهنگیان زنجان
  18. کانون صنفی معلمان لاهیجان 
  19. کانون صنفی معلمان مازندران
  20. کانون صنفی معلمان استان مرکزی
  21. کانون صنفی معلمان همدان
  22. کانون فرهنگیان یزد
نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
 X 
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد